WYCINANKI LUDOWE REGIONU KOŁBIELSKIEGO
Region Kołbielski, w stosunku
do obszaru całej Polski jest niewielki. Tym ciekawsze jest, ze w tak małym zasięgu,
na dodatek w bliskim sąsiedztwie Warszawy, zachowały się dłużej niż gdzie indziej
liczne elementy kultury ludowej, takie jak: budownictwo, strój regionalny i
związane z jego wytwarzaniem tkactwo, a także wycinanki, muzyka, tańce, pieśni
i przyśpiewki.
Początki wycinankarstwa sięgają lat 60 - tych XIX w. Wycinanki zwane dawniej
"lepiankami" lub "strojami" wykonywano do dekorowania wnętrza
wiejskiej chaty. Naklejano je na ściany, obrazy i wokół okien. W zależności
od miejsca przeznaczenia używano określonego koloru papieru. Na belki pod sufitem
naklejano wycinanki bardzo jasne: żółte lub białe, żeby kontrastowały z ciemnym,
orzechowym pułapem. Do ozdabiania ścian wykorzystywano wszystkie dostępne kolory,
które przepięknie harmonizowały z bielonym tłem. W oknach umieszczano wycinanki
wykonane w formie firanki z białej bibuły.
Wycinanka kołbielska, należąca do podwarszawskich zaistniała jako jedna z pierwszych.
Jej charakterystyczną cechą jest jednobarwność. Kompozycja wycinanek oparta
jest na jednej osi symetrii, np.: drzewka, leluje, lalki, koguty, lub wieloosiowa,
np.: wieloboki, gwiazdy, kółka i wycinanki rogowe. Lalki z uniesionymi ku górze
rękoma zakończonymi parą kurków, drzewka, złączone dziobami koguty, motywy roślinne
oraz różne kompozycje złożone z tych form podstawowych są typowe dla Regionu
Kołbielskiego.
PREZENTUJEMY KILKA WZORÓW WYCINANEK
 |
 |
 |
 |
 |
 |
CAŁĄ KOLEKCJĘ WYKONANĄ PRZEZ MAŁGORZATĘ BELKIEWICZ ZNAJDZIESZ NA STRONIE: http://republika.pl/mazowsze_wycinanki/