Czołg ciężki

SdKfz 182 PzKpfw VI Ausf.B Tiger II
"Königstiger"

Uzbrojenie

• HISTORIA
• DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE
• NAPĘD
• WYPOSAŻENIE RADIOWE I DODATKOWE
• MALOWANIE

Na zdjęciu doskonale widoczne jarzmo armaty KwK 43 i wizjer celownika.

Świetnie widoczna długolufowa armata KwK43 L/71 i jarzmo kuliste karabinu maszynowego.

Podstawowym uzbrojeniem czołgów PzKpfw VI Ausf.B "Tiger II" była należąca bezsprzecznie do najlepszych dział czołgowych II wojny światowej, doskonała długolufowa armata przeciwpancerna 8,8cm KwK 43 L/71 kalibru 88mm. Pociski wystrzeliwane z tej armaty charakteryzowały się niezwykle płaską trajektorią. Uzyskiwano ją dzięki wysokiej prędkości początkowej pocisków (osiągniętej przez zastosowanie nabojów z silnym ładunkiem miotającym) oraz niezwykle długiej lufie (6298mm bez hamulca wylotowego). W wyniku połączenia powyższych czynników armata charakteryzowała się doskonałą celnością (rekord celnego strzału bezpośredniego wynosił ponad 3500m).

Armata o wadze 2265 kg osadzona była w obracanej siłownikiem hydraulicznym wieży. Ponieważ siłownik był napędzany bezpośrednio poprzez silnik czołgu, prędkość obrotu wieży zależała od prędkości obrotowej silnika, przy 1750 obr./min. wynosiła 8°/s. Pełnego obrotu można było dokonać w zależności od prędkości obrotowej silnika od 19 do 77 sekund. Istniał również ręczny, pomocniczy napęd obrotu wieży przy pomocy manipulatorów ręcznych znajdujących się na stanowiskach celowniczego i ładowniczego (jeden obrót pokrętła przesuwał wieżę o 0,5° i służył głównie do ostatecznego precyzyjnego naprowadzenia armaty na cel). W pionie aramta mogła przemieszczać się w zakresie od -8° do +15°.

Stosowano następujące rodzaje amunicji do działa 88mm:

• PzGr 39/43 - pocisk przeciwpancerny
• PzGr 40/43 - pocisk przeciwpancerny podkalibrowy z rdzeniem stalowym
• Gr 39 Hl - pocisk kumulacyjny
• SprGr 43 - pocisk burzący

Czołgi z więżą Porscha zabierały początkowo 78 pociski, zaś z wieżą Henschla 84 pociski. Ponieważ w trakcie działań bojowych zauważono, że trafienie w wieżę może być przyczyną eksplozji zgromadzonej w niej amunicji, zrezygnowano z części zasobników umieszczonych w wieży przez co zapas amunicji zmniejszył się do 72 pocisków.

W naprowadzeniu na cel armaty czołgu "Tiger II" pomagał jednoobiektywowy celownik teleskopowy Carl Zeiss TZF 9d/1 (w prototypach i pierwszych pojazdach seryjnych był to celownik dwuobiektywowy TZF 9b), o trzy i sześciokrotnym powiększeniu. Celowniki były wykalibrowane w następujących zakresach:

• od 0 do 3000m dla pocisków przeciwpancernych i podkalibrowych,
• od 0 do 5000m dla pocisków burzących,
• od 0 do 3000m dla pocisków kumulacyjnych.

Dodatkowe uzbrojenie czołgu stanowiły dwa karabiny maszynowe Rheinmetall-Borsig MG34 kalibru 7,92mm. Strzelcem pierwszego z nich, sprzężonego z armatą KwK43 był celowniczy, drugi obsługiwany przez strzelca-radiotelegrafistę umieszczony był w jarzmie kulistym po prawej stronie płyty czołowej kadłuba. Dodatkowo przewożono trzeci karabin maszynowy MG34 przystosowany do strzelań przeciwlotniczych - montowano go przy pomocy uchwytu Fliegerbeschützgerät na wieżyczce dowódcy. Zapas amunicji wynosił od 4800 do 5850 naboi (od 30 do 39 zasobników po 150 naboi). Kadłubowy MG34 wyposażony był w celownik optyczny Kgf 2 o 1,8 krotnym powiększeniu. W stropie wieży montowano miotacz granatów Nahverteidigungswaffe kalibru 90mm z zapasem 12 świec dymnych Schnellnebelkerzen 39, 10 granatów sygnałowych Rauchsichtzeiche Orange 160 i 20 odłamkowych Sprenggranatpatrone 326Lp o promieniu rażenia 100m.

Uzbrojenie załogi składało się z pistoletu maszynowego MP40 lub MP38 kalibru 9,0mm z zapasem amunicji 192 naboi, pistoletów P-08 Luger, lub P-38 Walther oraz 27-mio milimetrowa rakietnica Walther LP lub LP-42 z kompletem rakiet sygnałowych i dymnych.