
38cm Raketenwerfer 61 Sturmmörser "Tiger" Sturmpanzer VI "Sturmtiger"
Załadunek pocisku rakietowego do wnętrza "Sturmtigera" przy pomocy ręcznego dźwigu. | Prace nad ciężkim samobieżnym moździerzem rakietowym (działem szturmowym) Sturmtiger rozpoczęto 5 sierpnia 1943 roku. Hitler powołując się na doświadczenia wyniesione z zaciętych walk ulicznych w Stalingradzie, osobiście polecił opracować działo samobieżne przeznaczone do zwalczania silnie bronionych punktów oporu. W tym czasie na wyposażeniu armii niemieckiej znajdowały się dwa typy ciężkich pojazów wsparcia piechoty. Były to opracowany na podwoziu czołgu PzKpfw III Sturminfanteriegeschütz 33B uzbrojony w ciężką haubicę piechoty siG33 kalibru 150mm oraz oparty na podzespołach czołgu PzKpfw IV i uzbrojony w 15-sto centymetrową haubicę StuH 43 L/12 - Sturmpanzer IV Brummbär.
Wstępnie zakładano, że w nowym pojeździe na typowym podwoziu czołgu PzKpfw VI SdKfz 181 Ausf.E "Tiger" zostanie zamontowana ciężka haubica kalibru 210mm. Ostatecznie jednak zdecydowano uzbroić działo w lądową wersję broni morskiej - czyli rakietowy miotacz (moździerz) bomb głębinowych kalibru 380mm, tzw. Gerät 562 - Raketenwerfer 61 (StuM RW61 L/5,4). Wystrzeliwał on napędzaną rakietowo bombę głębinową o wadze do 351 kg i maksymalnej donośności ok. 5600m. Ponieważ pocisk zaprojektowano na bazie uzbrojenia morskiego, większą część jego masy stanowił silny ładunek wybuchowy. Skutek jego eksplozji w przypadku trafienia w cel był łatwy do przewidzenia. Wyrzutnię zainstalowano w dużej pudełkowatej, potężnie opancerzonej nadbudowie (grubość pancerza dochodziła do 150mm) o skośnej płycie czołowej (kąt nachylenia płyty wynosił 45°).
W skład załogi pojazdu wchodziło włącznie z dowódcą, celowniczym (obserwatorem skuteczności ognia) i kierowcą pięć osób. Pozostali dwaj żołnierze obsługiwali moździerz. Na każdym boku przedziału bojowego znajdowało się po 6 uchwytów do przewożenia pocisków, 13 pocisk mół być przewożony na podajniku. Jeden dodatkowy pocisk mógł być również przewożony w lufie. Załadunek pocisków do wnętrza ułatwiały mały ręczny żuraw oraz prostokątny właz umieszczone na wierzchu przedziału bojowego. W środku pociski przesuwano przy pomocy mechanizmu suwnicowego oraz poruszającego się na rolkach wózka podajnika, który dostarczał pocisk do zamka moździerza. |
Prototyp wozu Sturmtiger był gotowy pod koniec 1943 roku. 20 października 1943 roku egzemplarz próbny zaprezentowano Hitlerowi na poligonie w Arys (Orzysz). 19 kwietnia 1944 roku führer rozkazał przebudować 12 czołgów PzKpfw VI Ausf.E na działa szturmowe. Dwa prototypy Sturmtigera mimo, że ich pancerze były wykonane tylko z żelaza, zostały w pierwszej połowie sierpnia 1944 skierowane przeciwko powstańcom warszawskim. Brały m.in. udział w walkach na Starówce i Mokotowie. Było to prawdopodobnie jedyne użycie tych pojazdów w działaniach do których zostały skonstruowane - czyli do walk w mieście. Łącznie do grudnia 1944 roku w zakładach Alkett w Berlinie zbudowano 18 pojazdów. |
Żołnierze amerykańscy oglądają zdobyty eg-zemplarz "Sturmtigera". |
Wyprodukowane działa szturmowe zgrupowano w trzech kompaniach 1000., 1001. i 1002. moździerzy szturmowych (niem. Panzer Sturmmörser Kompanien - PzStuMrKp), które walczyły głównie na froncie zachodnim. Początkowo planowano wyposażenie każdej kompanii w 14 samobieżnych moździerzy rakietowych, ale ostatecznie poprzestano na 4 wozach (po dwa na pluton). W styczniu 1945 roku pojedynczy pocisk wystrzelony z pojazdu 1001. kompanii zniszczył trzy czołgi M4 Sherman.
Ponieważ Sturmtigery były bronią typowo ofensywną przeznaczoną do wspierania własnych wojsk atakujących silnie umocnione pozycje nie miały zbyt wielu możliwości wykorzystania swego potężnego uzbrojenia. Większość z nich utracono w akcji lub zostały porzucone przez załogi, z powodu awarii bądź braku paliwa. Wykorzystywane tam, gdzie było to moż- |
liwe, pojazdy te wzbudzały ogromne zainteresowanie aliantów, w których ręce wpadały. Mimo małej mobilności związanej ze znacznym ciężarem, wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem - czyli do walk ulicznych - działa samobieżne 38cm Raketenwerfer 61 auf Sturmmörser "Tiger" "Sturmtiger" byłyby zapewne doskonałą bronią. |