|
Działo szturmowe SdKfz 142 Sturmgeschütz III Ausf.A-E Gepanzerter Selbstfahrlafette für Sturmgeschütz 7,5cm Kanone Ausf.A-E SdKfz 142/1 Sturmgeschütz III Ausf.F-G Gepanzerter Selbstfahrlafette für Sturmgeschütz 7,5cm Sturmkanone 40 Ausf.F-F/8 Uzbrojenie | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Armata StuK37 L/24. Po prawej żebrowana osłona celownika SflZF. |
Armata 7,5cm StuK40 L/48, dobrze widoczne odlewane jarzmo typu Saukopfblende. | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Uzbrojenie główne dział szturmowych Sturmgeschütz III Ausf.A-E stanowiła armata 7,5cm StuK37 L/24 kalibru 75mm produkowana w zakładach Kruppa w Essen oraz Wimag (Wittenauer Maschinenfabrik AG) w Berlinie. Konstrukcja ta była w zasadzie przystosowaną do zabudowy w Stug-ach armatą 7,5cm KwK37 L/24 stosowaną we wczesnych wersjach czołgów PzKpfw IV. Róznice nie były duże, polegały przede wszystkim na innej budowie łoża oraz hydrauliczno-pneumatycznych oporopowrotników. Umieszczona nieco na prawo od osi symetrii pojazdu armata mogła przemieszczać się od w pionie od -10° do +20° oraz po 12° na boki. W naprowadzaniu lufy na cel przy ogniu bezpośrednim celowniczy miał początkowo do dyspozycji celownik panoramiczny typu SflZF znajdujący się w żłobkowanym wcięciu z lewej strony nadbudowy u góry nad stanowiskiem kierowcy. W wersji Ausf.C zaczęto montować celownik peryskopowy typu SflZF1/Rblf32. Ponieważ okular nowego celownika wystawał ponad górną płytę nadbudowy, zastąpiono dotychczas stosowaną dwucześciową klapę większą jednoczęsciową z otworem umożliwiającym wysunięcie celownika. Równocześnie niepotrzebna stała się żłobkowana osłona zastąpiona prostą płytę pancerną o grub. 30mm. Celowniki o kącie widzenia równym 8° dawały 3-krotne (SflZF) lub 5-krotne (SflZF1/Rblf32) powiększenie. Celowniki były wyskalowane w zakresie od 0 do 1500 m dla pocisków przeciwpancernych i od 0 do 3000 dla burzących. Zapas amunicji wynosił 44 (Ausf.A-D) lub 55 (Ausf.E) pocisków.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Działa szturmowe StuG III Ausf.F (StuG40 Ausf.F) uzbrojone były armatę 7,5cm StuK40 L/43 kalibru 75mm. Była to długolufowa wersja poprzedniej armaty - długość lufy wynosiła 43 kalibry (3281mm). Armata StuK40 od armaty czołgowej 7,5cm KwK40 L/43 rózniła się w zasadzie jedynie umiejscowieniem oporowowrotników - w armacie czołgowej umieszczone one były po obu stronach lufy - w dziale szturmowym (w celu zapewnienia przyjętego kątą wychylenia poprzecznego działa) umiesz- | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 StuG III Ausf.F uzbrojony w armatę 7,5cm StuK40 L/43. Lufa armaty zakończona jednokomorowym hamulcem wylotowym. |
czono je nad lufą. Początkowo armaty wyposażone były w jednokomorowy ha- mulec wylotowy, jed- nak bardzo szybko zastąpiono go dwuko- morowym. Łoże StuK40 zabezpieczono nową spawaną osłoną o grubości 50mm. Ostatnie 31 pojazdy wyposażono w armatę o dłuższej lufie 7,5cm |
 Zamek działa StuK 40, dobrze widoczne cylindry oporopowrotników. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
StuK40 L/48 o długości 48 kalibrów (3615mm), która odtąd stała się standardowym wyposażeniem StuG-ów. Kąt przemieszczania obu typów armat w pionie wynosił od -6° do +20° oraz -10° do +10° na boki. Jednoobiektywowy celownik panoramiczny o 5-krotnym powiększeniu i 8-mio stopniowym kącie widzenia typu SflZF1a/Rblf36 był wyskalowany w zakresie od 0 do 2000m dla pocisków przeciwpancernych i od 0 do 1500m dla kumulacyjnych. Pod koniec 1943 roku wprowadzono do produkcji odlewaną 80-cio milimetrową osłonę jarzma armaty typu Saukopfblende (niem. - świński ryj). Od tego czasu oba typu osłony (spawany i odlewany) w celu zapewnienia ciągłosci produkcji stosowano równocześnie.
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Uzbrojeniem dodatkowym pojazdów StuG III Ausf.A - F/8 był przewożony wewnatrz przedziału bojowego karabin maszynowy MG34 (później MG42)z zapasem 600 naboi. Może wydawać się nieco dziwne, że pojazd przeznaczony do bezpośredniego wsparcia piechoty był w zasadzie pozbawiony skutecznej broni służącej do obrony na bliskim dystansie. Ładowniczy strzelający przez otwarty właz był pozbawiony wszelkiej osłony przez co stanowił bardzo łatwy cel. Problem ten rozwiazono dopiero w pojazdach wersji Ausf.G montując przed jego stanowiskiem pancerną osłone km-u. Pierwotnie była to montowana na zawiasach 10-cio milimetrową opuszczana płyta pancerna. Ładowniczy przygotowując się do strzelania musiał wychylić się ze swojego włazu, podciągnąć do siebie płytę i doczepić ją do | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Zewnętrzne stanowisko k-mu (nawiasem mówiąc wykorzystywane nieco niestandardowo). |
zaczepu zamontowanego na części włazu otwieranej do przodu. W ten sposób tworzyła się stabilna, pochylona pod kątem 67° osłona, w której prostokątnym wycięciu umieszczano karabin maszynowy - dotąd przewożony wewnątrz przedziału bojowego. Latem 1944 roku wprowadzono mniejszą i niższą, wyprofilowana w kształcie litery V osłonę km-u ustawionego tym razem na ruchomym (możliwość obrotu o 360°) stanowisku. Dzięki temu rozwiązaniu ładowniczy był lepiej chroniony, prowadząc ogień znajdował się w zasadzie wewnątrz pojazdu. Od czerwca 1944 roku StuG-i Ausf.G pojazdy ze spawanym jarzmem armaty zaczęto uzbrajać w drugi sprzężony z armatą karabin maszynowy. W pojazdach z jarzmem odlewanym modyfikacje tą wprowadzono we wrześni 1944 roku. Dodatkowy karabin montowano w lewym górnym rogu osłony jarzma armaty (w obu typach osłony). | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Działa Ausf.A-F wyposażano w odpalany elektrycznie z wnętrza pojazdu (możliwe było odpalenie ręczne poprzez mechanizm wyrywający zapalnik świec) zestaw pięciu granatów dymnych umieszczonych w koszyczku na tylnej płycie pancerza. W pojazdach Ausf.F/8 i pierwszych Ausf.G zastosowano dwie potrójne wyrzutnie granatów dymnych NbK39 kalibru 90mm zamontowane po obu stronach nadbudowy. W wozach produkowanych od maja 1944 roku zastąpiono je wyrzutnią pocisków dymnych i odłamkowych Nahverteidigungswaffe, jednak z powodu ich niedoboru, tylko niliczne działa szturmowe zostały w nie wyposażone, otwór na górnej płycie przedziału bojowego przeznaczony do ich montażu, zasklepiano okrągłą przykręcaną pokrywą. Załoga uzbrojona była w pistolety typu Walther P-38 lub Luger P-08 kalibru 9,0 mm i dwa pistolety maszynowe MP-38 lub MP-40 z zapasem 384 naboi. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
