Jest ich około 20, ale pod pojęciem "mosty tczewskie" rozumie się przede wszystkim mosty kolejowe w tym mieście. Pierwszy z nich, żelazny, wybudowany w latach 1851-1857, ma długość 873 m, był najdłuższym w ówczesnej Europie i jednym z największych w świecie. Jego stalowa konstrukcja dzięki krzyżujących się kratownicom robiła wrażenie koronkowego tunelu. W latach 1888-1891 wybudowano obok, od strony północnej, nowy most żelazny, bardziej nowoczesny, dostosowany do aktualniejszych już obciążeń pociągów, wzorowany na moście na Łabie pod Altoną, w który włożono 1750 ton żelaza. Wspierał się on na filarach podobnych do neogotyckich baszt fortecznych. Wówczas to stary, południowy most zamieniono na drogowy. Dnia 1 IX 1939 r. obydwa mosty wysadziło wojsko polskie. Na przełomie 1939 i 1940 zostały one odbudowane, a na początku 1945 r. ponownie zniszczone. Odbudowano je ostatecznie w latach 1958 i 1959.
W obydwóch mostach występują wszystkie rozwiązania techniczno-konstrukcyjne, stosowane w sztuce budowlanej mostów od XIX w. w Europie. Stąd stanowią one istny skansen mostowy, przedstawiający różnorodność konstrukcji przęseł, kolejno wymienianych w ubiegłym i bieżącym stuleciu. To zasadnicza atrakcja Tczewa - miasta mostów, którą warto poznać.
Pod Knybawą, 4 km w górę rzeki, Niemcy wybudowali w 1940 r. nowoczesny wiadukt nad torami kolei i most przez Wisłę, największy podówczas w Polsce, o największej rozpiętości w Europie.