Drugi co do wielkości obszar leśny w Polsce, jedna z najrozleglejszych, wyjątkowo jednorodnych krain sandrowych w Polsce o powierzchni około 1170 km², w około 30% położona na terenie Kociewia. Leży w dorzeczach Brdy i Wdy, ciągnie się z południa na północ około 75 km, a od wschodu na zachód około 65 km. Bory Tucholskie stanowią jeden z ostatnich w Polsce regionów o jeszcze nie skażonym środowisku, pokrytym przeważnie lasami sosnowymi, w tym o reliktach pradawnej szaty roślinnej, szczęśliwie chronionych w postaci rezerwatów przyrody (np. cisów w Wierzchlesie i brekinii koło Szczerkowa), prawdziwych pereł krajobrazowo-przyrodniczych. Jest to kraina setek uroczych jezior w większości rynnowych. Swoistą atrakcją botaniczną jest ogród dendrologiczny w Wirtach. Faunę reprezentują m. in. takie duże ssaki, niestety coraz rzadziej występujące, jak np. łosie i daniele, jelenie, sarny i dziki. Teren bogaty w runo leśne, jak np. grzyby i jagody. Warunki klimatyczne sprzyjają rekreacji i wypoczynkowi. Bory, zamieszkałe przez Borowiaków i Kaszubów, trudniących się kiedyś karczunkiem drewna, flisactwem, smolarstwem, czy np. bartnictwem, stanowiły w przeszłości schronienie i ostoję w walce z krzyżakami, Prusakami i hitlerowcami, jak np. w wojnie trzynastoletniej, w 1846 r., w powstaniu styczniowym, w I i II wojnie światowej.